HOME LAKSHMAN SRUTHI ORCHESTRA MUSIC SHOP MUSIC SCHOOL REHEARSAL HALL SERVICES RENTALS EVENT MANAGEMENT CHENNAIYIL THIRUVAIYARU
QUICK LINKS   News & Events  |   Music Review  |   Photo gallery   |   Videos  |   Audios  |    Top 10 Songs   |    New Releases  |    Lyrics   |   Fun in Music  |   Logos       
    Tamil Books   |     Specials  |    Partners    |    Upcoming Events   |     Chennaiyil Thiruvaiyaru   |   CT - Food Festival   |     Gallery   | Contact us
PROFILES     Music  |     Cinema     |     Dance     |     Drama     |     Television     |     Radio     |     Variety     |     Mimicrys     |     Kavidhai       

எனக்கே எனக்காய்

என்.சி.மோகன்தாஸ்

        

   இந்தக் கோலம் போடுகிற  வேலை மட்டும் இல்லாவிட்டால் சுதா, காலை எட்டு மணி வரை படுக்கையிலேயே கிடப்பாள்.

   அன்று அவள், பனிக்காக தலையில் முண்டாசு கட்டி - வாளியும், துடைப்பமும் அருகில் காவலுக்கு இருக்க ரோஜாப்பூக் கோலம் போட்டு எழுந்து அழகு பார்க்கும் போது, `சுதா! இன்னுமா முடியலே? என்றாள், கவுசல்யா.

   ``இதோ ஆச்சும்மா! என்று தாவணியைச் சரி பண்ணிக் கொண்டு வாளியை எடுத்து சந்து வழி நடந்த  போது அறைக்குள் சென்ற பார்வையை அவளால் தவிர்க்க முடியவில்லை.

   உள்ளே கட்டிலில் முழு உடலையும் போர்த்தியபடி ஒரு உருவம் மறைந்திருந்தது. பின்பக்கம் போனதும், கிணற்றடியில் பாத்திரம் தேய்த்துக்கொண்டிருந்த அம்மா, `உங்க அண்ணன் என்ன ஆனான்? போய் எவ்வளவு நாள் ஆகுது? இன்னும் காணலே .....? என்று கவலைப்பட்டாள்.

   ``மெல்ல பேசும்மா..வந்திருக்கிற விருந்தாளியோட காதுல விழப்போகுது!

   ``இது யாரோ எவரோ வந்து நாலு நாள் ஆகுது. உங்க அண்ணனுக்கு கொஞ்சன்னாலும் பொறுப்பிருக்கா? அந்த நகைக்கடைக்காரரும் பணம் அனுப்புறேன்னு சொல்லிவிட்டு அனுப்பலே!

    ``அதுக்கு அண்ணன் என்ன பண்ணுமாம்?

    ``அவன் இருந்தா... என்னாச்சுன்னு பார்த்துவர அனுப்பலாமே!

    ``அண்ணனுக்கு என்ன பிரச்சினையோ!

    ``என்ன பிரச்சினை...? எனக்கென்னவோ பயமாயிருக்கு சுதா!

    ``என்னம்மா...?

    ``பழைய குணங்கள் அண்ணனுக்குத் திரும்ப வருதோன்னு!

    ``ஏன் ...வந்தா என்னவாம்? இதற்கு முன்பும் அண்ணன் யாரையும் கெடுத்ததில்லை. யார் பொருளுக்கும்  ஆசைப்பட்டதில்லை. அண்ணனோட சேவை மனப்பான்மையும் தயாளகுணமும் வேறு யாருக்கும் வராதும்மா...!

  ``என் பயத்துக்கு காரணமே அதுதாண்டி! முன்பு அவன் கையில் எதுவுமில்லை. ஆனா இப்போ சம்பாதிக்கிறான். கையில் பணம் வச்சிருக்கும்போது யாராவது கேட்டால் தூக்கிக் கொடுத்து ஊதாரித்தனம் பண்ணிடுவான். அது மட்டுமில்லாம சம்பந்தி வீட்டுக்குப் போய் பார்க்கணும்னு தோணுச்சா அவனுக்கு? அது என்ன மரியாதை? அதை மனசுல வச்சுகிட்டுதான் அவர் பணம் அனுப்பாம இருக்காரோ என்னவோ! கட்டிடத்துக்கு கம்பிக்கும் சிமெண்டுக்கும் பாக்கி நிக்குதுன்னு மேஸ்திரி சொல்லிவிட்டுப் போறான்!

   ``அம்மா! எப்போ பார்த்தாலும் உனக்குப் பணம்! பணம்தானா? போய் காபி போடு...விருந்தாளி எழுந்திடப் போறார்! என்று சுதா, விரட்டினாள்.

   அவள் விருந்தாளி என்று சொன்னது குமரேசனை.

   அவன் கோபியின் நண்பனாம். துபாயில் பணி புரிந்தவனாம். இருபத்தெட்டு வயதுதான் இருக்கும். மாநிறம் என்றாலும் கூட அவனிடத்தில் ஒரு ஈர்ப்பு இருக்கவே செய்தது. அவனைப் பார்க்கும்போது உள்ளுக்குள் அவளுக்கு படபடப்பு. கண்கள் அலைபாயும்.

   குமரேசன், அந்த அறையைவிட்டுத் தேவையில்லாமல் வெளியே வருவதில்லை. ஏதாவது படித்துக் கொண்டிருப்பான். அல்லது டி.வி.பார்ப்பான். அவள் பக்கம் நாட்டம் காட்டுவதில்லை. அதுவே அவளுக்கு ஏமாற்றமாயிருந்தது.

   வயசுக்கு வந்த பெண் வீட்டிலிருக்கிறாள். அலங்கரித்துக் கொண்டு வளையவருகிறாள். மல்லிகைப்பூ சூடி மணக்க வைக்கிறாள். கொலுசுக் கால்களால் இசைக்கிறாள். அவனது கவனத்தைக் கவர அம்மாவிடம் சப்தமாகப் பேசுகிறாள். செருமுகிறாள். ஆனாலும்கூட அவன் அவளைப் பொருட்படுத்துவதில்லை.

   காபி கொடுக்கப் போனால், ``நன்றி! அப்படி வச்சிடு! என்பான், அறையைக் கூட்டிப் பெருக்கலாம் என்று போனால், `நல்லாதானே இருக்கு. எதுக்கு உனக்கு சிரமம்! என்பான்.

   ``தினம் ஒரு முறையாவது சுத்தம் பண்ணலேன்னா அம்மாவுக்கு பொறுக்காது. ``சோம்பேறிக் கழுதைன்னு திட்டுவாங்க!

   ``அப்போ சரி, என்னால் குடும்பக் கலகம் வேணாம். சீக்கிரம் ஆகட்டும். என்று அறைவிட்டு வெளியே வந்துவிடுவான். அவளுக்கு ஏமாற்றமாயிருக்கும். அவன் யாரோ எவரோ என்கிற தயக்கம், முதலில் இருந்தது. ஆனால் போகப் போக- `யாரா இருந்தால் என்ன? அண்ணனின் நண்பன்! அண்ணனைப் பார்க்கவேண்டி வெளியூரிலிருந்து வந்திருக்கிறான். இவனைக் கவனிக்க வேண்டியது நம் கடமை. சரியாய் கவனிக்கலை என்று தெரிந்தால் அண்ணனுக்கு கோபம் வரும்.

   அறிமுகமே இல்லாதவர்கள்கூட வீட்டுக்கென்று வந்து விட்டால் அவர்களை உபசரித்து அனுப்பவேண்டும் என்பது கோபியின் கொள்கை. அம்மா, `ஏன் இப்படிப் பண்றே.....? என்று முறைப்பாள்.

   `அம்மா! நாம் போகும்போது என்னத்தைக் கொண்டு போகப் போகிறோம்? நம்மால் முடிந்த உதவி, அல்லது மகிழ்ச்சியை பிறருக்குக் கொடுத்துப் புண்ணியத்தைத் தேடிக் கொள்ளலாமே! என்பான்.

   `அதுசரி, நீ காலாட்டிக் கிட்டு உட்கார்ந்திருப்பாய்! வீட்டுல உள்ள வேலை பத்தாதுன்னு போற வரவங்களுக்கெல்லாம் நாங்க அடுப்படியில் சாகணுமாக்கும்!

   அம்மாவின் வார்த்தைகளில் உள்ள உண்மை, அவனைச் சுடும். ஆமாம், பிறரை உபசரிக்கவேண்டி வீட்டிலுள்ளவர்களை ஏன் கஷ்டப்படுத்த வேண்டும். என்று வெளியே டீக் கடைக்கு அழைத்துப் போய்விடுவான். அப்படியும்கூட பிரச்சினை தீராது. அவன் விருந்தினரை அனுப்பிவிட்டு வந்ததும் அம்மா,`டீக்கடையில் எவ்வளவு ஆச்சு? என்பாள்.

   `பதினைஞ்சு ரூபா....

   `பதினைஞ்சா ...? என்று அம்மாவிற்கு மயக்கம் வரும் வீட்டில் டீ போட்டுக் கொடுத்திருந்தால், வீட்டிலேயே பால் இருக்கிறது. சர்க்கரை, டீத்தூள் இருக்கு, இரண்டு நிமிட வேலை! ஒவ்வொன்றுக்கும் கணக்கு பார்த்தாலும் ஐந்து ரூபாய்க்கு மேல் போகாது!

   அவள் உடனே, `இனி யார் வந்தாலும் வெலியே அழைச்சுப் போகவேணாம். வீட்டுலயே கவனிச்சுக்கலாம்என்று பழையபடி பேச்சைத் திருப்புவாள்.

   கோபியும் மிகவும் அடக்கமாய், `சரிம்மா என்பான். சுதாவைப் பார்த்து புருவத்தை உயர்ந்துவான். அவளுக்குச் சிரிப்பாய் வரும்.

   அம்மா முன்னாடி சிரித்தால் கடுப்படிப்பாள், `பொட்டைப் புள்ளைக்கு என்னாடி சிரிப்பு? என்று சொல்லி, `இந்தா ....மசமசன்னு நிக்காம போய் துணியை அலசிப் போடு! என்று தண்டனை தருவாள்.

      அதானால் பின்பக்கமாய் ஓடிப்போய் சிரிப்பாள்.

  அதானல் விருந்தோம்பலில் குறை வைக்கக்கூடாது என்று குமரேசனை நன்கு கவனித்து வந்தார்கள்.

   கவுசல்யா, சாமிநாதனை அழைத்து,`தம்பி எதுக்கு வந்திருக்குன்னு மெல்ல விசாரியுங்களேன்! என்றாள்.

   அவர் அதற்கு லாயக்கில்லை என்று தெரியும். இருந்தாலுக் கூட ஒரு முயற்சி. அவர் போன வேகத்திலேயே திரும்பி வந்தார். ``பையன் கெட்டி. வாயே திறக்க மாட்டேங்கிறார். கோபி வந்திடட்டுமே! என்று மென்று விழுங்கினார்.

   ``வயசுக்கு வந்த பெண் வீட்டுல இருக்கும்போது தொடர்ந்து வீட்டுல எப்படி... ஊர் தப்பாப் பேசாதா?

    ``ஊர் எதுக்குத்தான் பேசலை? நாம வீடுகட்டறதுக்குப் பேசலையா... இல்லை நகைக்கடை காசிநாதன் பொண்ணைப் பற்றிப் பேசலையா.....? பேசுவறவங்க ஏதாச்சும் பேசிகிட்டுதான் இருப்பாங்க. நீ உன் வேலையாப் பாரு!

   சுதா, அந்த உரையாடலைக் கேட்டுவிட்டு, ``அண்ணனுக்கு பார்த்த பொண்ணு மோசம்னு எங்க காலேஜிலகூட பேசிக்கிறாங்கம்மா என்றாள்.

  ``சும்மா இருடி! காலேஜில உங்களுக்கு வேற வேலை இல்லையா ...ஊர் வம்பு பேசத்தான் போறீங்களா... அவ கெட்டுப் போனவள்னு உங்க காலேஜீக்கு எப்படித் தெரியுமாம்?                                                             

   ``வந்து.... காலேஜ் வாத்தியார் ஒருத்தர்கூடதான் அவ சுத்தினாளாம்! வேணாம்மா...அந்தப் பொண்ணே வேணாம். அண்ணனோட மிடுக்குக்கும், சம்பாத்தியத்துக்கும் வேறு பொண்ணு பார்த்து....

   ``ஏய் ....அதிகப்பிரசங்கி! உன்கிட்டே நான் கேட்டேனா! நீ வாயை மூடு! என்னவோ பெரிய கிழவியாட்டம் உபதேசம் பண்ண வந்துட்டா! வேற பொண்ணு பார்க்கணுமாம்! கிடைக்குமாடி...லட்சம், லட்சமாய் எவன் தருவான்? இப்போ கிராமத்துல பங்களா கட்டுறோம். அப்புறம் சம்பந்தியோட காலத்துக்குப் பின்னாடி நகைக்கடையும் நமக்கே வரப்போகுது!

 

 

.

பக்கம்

1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10

11 | 12 | 13 | 4 | 15 | 16 | 17 | 18  19

More Profiles