HOME LAKSHMAN SRUTHI ORCHESTRA MUSIC SHOP MUSIC SCHOOL REHEARSAL HALL SERVICES RENTALS EVENT MANAGEMENT CHENNAIYIL THIRUVAIYARU
QUICK LINKS   News & Events  |   Music Review  |   Photo gallery   |   Videos  |   Audios  |    Top 10 Songs   |    New Releases  |    Lyrics   |   Fun in Music  |   Logos       
    Tamil Books   |     Specials  |    Partners    |    Upcoming Events   |     Chennaiyil Thiruvaiyaru   |   CT - Food Festival   |     Gallery   | Contact us
PROFILES     Music  |     Cinema     |     Dance     |     Drama     |     Television     |     Radio     |     Variety     |     Mimicrys     |     Kavidhai       

எனக்கே எனக்காய்

என்.சி.மோகன்தாஸ்

    

    ``அண்ணா..! எனக்காக ....எனக்காகனு ரொம்ப பீத்திக்காதே எல்லாத்துக்கும் ஒரு அளவு இருக்கு. வரைமுறை இருக்கு. எனக்காக நீ சாப்பிட முடியுமா? எனக்காக நீ படிக்க முடியுமா? இல்லை....எனக்கு நோவுன்னா நீ மருந்து சாப்பிடமுடியுமா? சீராட்டி, பாராட்டி வளர்க்கிறதுக்கும் ஒரு பருவம் இருக்கு, அதுக்குமேல வரும்போது அவரவர்களின் ஆசாபாசங்களுக்கு மதிப்புக் கொடுத்து முடிவு எடுக்கணும்.

    ``..........................

    ``உன்கிட்ட அன்பு இருக்கு.... ஆனா அக்கறையில்லை! திறமை இருக்கு.... ஆனா உறுதியில்லை! இதெல்லாம் இருந்திருந்தா....உன்னையே நம்பியிருந்த அகல்யாவை இப்படி நட்டாற்றில் விடுவாயா? அவளும் ஒரு பெண்தானே! தங்கைக்காக தியாகமா? இந்த தியாகம் யாருக்கு வேணும்?

    ``என்ன சொல்றே?

    ``ஒண்ணை அழிச்சு இன்னொண்ணை உருவாக்குறதா? இல்லை....ஒண்ணு இருக்கும்போதே இன்னொருண்ணையும்  ஆக்கணும்! அதுதான் திறமை... சாமார்த்தியம்! இங்கே எனக்காக அகல்யாவைக் காவு கொடுத்தேன் என்று சொன்னதையே நான் அவமானமாய் நினைக்கிறேன். அது உண்மை என்றால்...... அந்தப் பெண்ணின் மனசு எத்தனை பாடுபட்டிருக்கும்? அவளுடைய கனவு, உணர்வுகள், ஆசாபாசங்கள் எல்லாத்துக்கும் என்னை எதிரியாக்கி விட்டாய்!

    ``............................

    ``எதுக்கு எனக்கு இந்தப் பொல்லாப்பு? அந்தப் பழிபாவம் ....அது என்னை வாழ்நாள் முழுக்க துரத்தாது? அகல்யா மனது வெறுத்து சபித்தால் நான் எப்படி நிம்மதியா இருக்க முடியும்?

    சுதா பேசப் பேச, கோபி வாயடைத்துப் போய் நின்றிருந்தான்.

   `இவளா....என் தங்கையா பேசுகிறாள்? கடைசியில் நான் செய்ததெல்லாம் தவறாகப் பேசப்படுகிறதே! எனது நோக்கம், உணர்வுகள், ஆத்மார்த்தம் எல்லாமே சரியாய் புரிந்துகொள்ளப்படாமல் அசிங்கப்படுகிறதே! இதற்காகவா நான் இத்தனை கஷ்டப்பட்டேன்?

    ``சுதா! நீ ரொம்ப பேசுகிறாய்..... நன்றாவே பேசுகிறாய்....மகிழ்ச்சி! நான் செய்ததெல்லாம் தப்பாகவே இருந்துட்டுப் போகட்டும். எல்லாப் பழிபாவங்களையும் நானே ஏத்துக்கிறேன். ஆனால் அதுக்காக உன் வாழ்க்கையை நீ கெடுத்துக்க வேணாம்.... நான் சொல்வதைக் கேள்....... அந்தக் குமரேசன், நீ நினைக்கிற மாதிரி நல்லவனில்லை. அவனைப் பற்றி முழுமையாகத் தெரிந்தால், அவனது சுயநலம் புரியும். காசிநாதனுக்கு இவன் சளைத்தவனில்லை. இவனும் ஒரு ஏமாற்றுப் பேர்வழி! மிரட்டல்காரன்!

     ``அப்போ நீ......?

     ``நா....நான்....வந்து....

    ``அண்ணா! எதுக்கு இந்த வேஷம்? இன்னும் எத்தனை நாளுக்கு மறைத்து வைத்து, உன் மனசுலேயே போட்டு புகைஞ்சுகிட்டிருப்பாய்?

   ``சுதா! கஷ்ட நஷ்டம் என்னோடே போகட்டும். அது எதுக்கு உனக்கு?

  ``அண்ணா தர்க்கம் போதும். நீ நினைக்கிற மாதிரி நான் ஒண்ணும் குழந்தையில்லை. குமரேசனைப் பற்றி நீ என்ன சொல்ல வர்றியோ அது எல்லாம் எனக்குத் தெரியும்.

    ``எப்படி?

    ``அவரே மனம்திறந்து எல்லாம் சொன்னார். அதன்பிறகுதான் எனக்கு அவர்பேரில் மரியாதையே வந்தது. எல்லாம் தெரிஞ்ச பின்புதான் நான் இந்த முடிவுக்கு வந்தேன்!

    ``சுதா ! உன்னை என்னால் புரிஞ்சுக்க முடியலே. இந்த சின்ன வயசுல இத்தனை பக்குவமா?

     ``நான் இவ்வளவு நேரம் பேசினது தப்பு இருந்தா மன்னிச்சுக்க. எப்போதும் பிறருக்குன்னு இல்லாம உனக்காகவும் வாழணும். பொதுநலத்திற்கிடையே சுயநலத்தையும் அடியோடு மறந்திடக்கூடாது. குமரேசன் சொல்றதுக்கு முந்திவரை நானும்கூட உன்னைத் தப்பாகத்தான் நினைத்திருந்தேன். அவர் சொன்ன பின்புதான் நீ நம் குடும்பத்துக்காக எவ்வளவு சுமைகளைச் சுமந்து கிட்டிருக்கேன்னு புரிஞ்சுது. சுமைகளை ஏன் நீ மட்டும் சுமக்கணும் கொஞ்சம் நாமும் பகிர்ந்துக்கலாமேன்னுதான் இந்தத் திருமணத்துக்குச் சம்மதிச்சேன். குமரேசனுக்கு இந்த பங்களா இடமெல்லாம் எழுதிக் கொடுத்தாலும் தப்பில்லேண்ணா.

    ``.............................

   ``ஒரு நல்லவருக்குத்தான் உன் தங்கையைக் கொடுத்திருக்கிறாய் என்று நீ மகிழலாம். திருப்தியடையலாம். நீ பட்ட கஷ்டமெல்லாம் போதும்ண்ணா. என்ன சொல்றே? இந்தத்  தங்கச்சி எடுத்த முடிவு சரிதானே?

    ``ரொம்ப சரி என்று கோபி தன் கலங்கிய கண்களைத் துடைத்துக் கொண்டான்.

     `சே....என்னவோ நான் பெரிசாய் சாதிக்கிற மாதிரியும், தியாகம் பண்ணுகிற மாதிரியும் நினைத்துக்கொண்டிருந்தேன். இவள் எல்லாவற்றையும் உடைத்துவிட்டாள். நான் குமரேசனுக்கு செய்த நம்பிக்கை துரோகத்திற்கு பங்களாவைக் கொடுத்தால் மட்டும் போதாது. சுதாவையும் கொடுப்பதுதான் சரியான பரிகாரமாய் இருக்கும். எப்படியோ என் பேர் பழுதடைந்தாலும் பரவாயில்லை. இந்த நிச்சயதார்த்தமும் திருமணமும் எந்தவித பிரச்சினையுமின்றி நன்றாக நடக்க வேண்டும்!

    கோபி, அதற்குக் கடவுளிடம் வேண்டினான்.

(21)

   ஆனால், அந்தத் திருமணம் நடக்கக் கூடாது. அவர்கள் நிம்மதியாகவும், மகிழ்ச்சியாகவும் இருக்கக்கூடாது என்று நகைக்கடை காசிநாதன் கங்கணம் கட்டிக்கொண்டிருந்தார்.

    `நான் என்ன இளிச்சவாயனா? கோபி நேற்று பிறந்தவன்! என்னை எப்படி அவமானப்படுத்திவிட்டான்! என் மகள் கெட்டுப்போனவள்தான். மறுக்கலை, அதற்கு அவளை வேண்டாம் என்று சொல்.

    ஆனால், நான் திட்டமிட்டு, முதலீடு செய்த அந்த பங்களா எனக்குக் கிடையாது என்று சொன்னால் அதற்கு என்ன அர்த்தம்?

    நான் என்ன மடையனா?

   எனது உழைப்பு திட்டம் முயற்சிக்கெல்லாம் என்ன விலை? இது கவுரவப் பிரச்சினை! எனது தந்திர முளைக்கு விடப்பட்ட சவால்! நான் பார்த்துப் பார்த்து வளர்ந்த கட்டிடம்! அத்தனை எளிதாய் இன்னொருத்தனுக்குத் தாரை வார்த்துவிட முடியுமா?

   எனக்கில்லாமல் அதை வேறு எவரும் அனுபவிக்கக் கூடாது!

   அவரது நெஞ்சில் குரூரம் உதித்தது. உடன் அடியாட்களை அழைத்தவர். ``அந்த பங்களாவை வெடிகுண்டு வச்சு தகர்த்துடுங்கடா என்று விரட்டினார்.

(22)

    மறுநாள் குமரேசனுக்கும் சுதாவுக்கும் நிச்சயதார்த்தம். அன்று ராத்திரி, வீட்டில் விருந்துகளின் கோலாகலம்! அதிகாலையில் எழ வேண்டும் என்று வேலையைச் சீக்கிரம் முடித்து , அனைவரும் படுக்கப்போயிருந்தனர்.

    வெளியே கட்டிலில் கோபி, அகல்யாவை நினைத்தபடி தூக்கம் வராமல் வானத்து நட்சத்திரங்களிடம் தனது எண்ணங்களைப் பகிர்ந்துகொண்டிருந்தான். அப்போது நண்பன் மதி ஓடிவந்து,``கோபி, சீக்கிரம் வா என்று பரபரந்தான்.

    ``என்னடா ...என்ன விஷயம்?

    ``அந்த காசிநாதன், ஆட்களை அழைச்சு வந்து பங்களாவைத் தகர்த்துக்கிட்டிருக்கார்.

    ``என்னது..?

    உடன் கோபியின் ஆவேசம் பொங்கி எழுந்தது, அவனுக்குள் அடங்கிக் கிடந்த ஆத்திரம் வெடித்தது. லுங்கியைத் தூக்கிக் கட்டிக்கொண்டு முகட்டுவளையில் செருகப்பட்டிருந்த கொடுவளை எடுத்துக்கொண்டு ஓடினான்.

(23)

    அதிகாலை.

   சுதா, ஐந்து மணிக்கெல்லாம் குளித்து, அலங்காரம் பண்ணிக்கொண்டிருந்தான். விருந்தினர்கள் பாதி பேர் வீட்டிலும், ஆண்கள் எல்லாம் காவிரியிலும் குளிக்கச் சென்றிருந்தனர்.

   சுதா அலங்கரித்து, நகைகளைப் போட்டுக்கொண்டு அண்ணனிடம் காட்ட வேண்டும் என்று கோபியைத் தேடிய போது-

   வாசலில் சலசலப்பு கேட்டது.

   என்னவென்று எட்டிப் பார்க்க மதி அவசர அவசரமாய் சைக்கிளில் வந்து இறங்கி,``சுதா! ஒரு விஷயம். யாருக்கும் தெரியவேணாம். இங்கே வா என்று அழைத்து ``உங்க அண்ணனைப் போலீஸ் பிடிக்கபோயிருச்சு என்றான்.

``ஐயோ.....ஏன்?

    ``அந்தக் காசிநாதனோட் கையை வெட்டிட்டான்!

    அந்தக் தகவலை அந்தப் பக்கமாய் வந்த கவுசல்யா கேட்டுவிட்டு, ``கடவுளே.....மறுபடியும் இவன் அரிவாளை எடுத்துட்டானா? நாங்க பட்டதெல்லாம் போதாதா? என்று ஒப்பாரி வைத்தாள்.

   ``இவன் திருத்தவே மாட்டானா? இவனால் எங்களோட நிம்மதி போச்சு என்று அவள் மாரில் அடித்துக்கொண்டு அழுதாள்.

    ``என்ன இது கலாட்டா? என்று மதி அவளைப்பிடித்து நாற்காலியில் தள்ளினான்.`விஷயம் புரியாம நீ பாட்டுக்கு உளறுறே! இதுவரை என்னென்ன நடந்ததுன்னு அவனைக் கரிச்சுகொட்டினாய். அவன் மட்டுமில்லேன்னா உன் குடும்பமே அழிஞ்சுபோயிருக்கும்!

   சுதா இடைபட்டு, ``மதி வேணாம். பேசாம இருங்க என்று தடுத்தாள்.

  ``நீ சும்மாயிரும்மா. என்னைக்கிருந்தாலும் உண்மை வெளியே வந்துதானே ஆகணும்? அவனும் மனுசன்தானே! அவன் யாருக்கு என்ன கெடுதல் பண்ணினான்? ஊருக்கு நல்லது பண்ணினதுக்கு யாரோ பழிவாங்கினாங்க. நீங்களும் அவனை சபிக்க விரட்டவே அகல்யாவோட உதவியோடு துபாய்க்கு போனான்.

    ``.................................

   ``அங்கே போய் சம்பாதிச்சதும் அதன் பலனை அனுபவிச்சது பத்தாதுன்னு அகல்யாவை அவன்கிட்டேயிருந்து பிரிச்சீங்க. சம்பாத்தியத்துக்கு ஆசைபட்டு, நகைக்கடை காசிநாதனோட ஒப்பந்தம் போட்டு பங்களா கட்டத் தொடங்கினீங்க.

    ``......................................

   ``அகல்யாவைப் பிரிச்சதைக்கூட அவன் தாங்கிக்கிட்டான். ஆனா, கெட்டுப்போன பெண்ணை அவனுக்குப் பேசி முடிச்சதை அவனால் ஏத்துக்க முடியலே. காசிநாதன் கிட்ட பேசினப்போ பங்களாவுக்கு அவர் கொடுத்த பணத்தை எல்லாம் வட்டியோட திருப்பித் தரலேன்னா, அந்த இடம், பங்களா எல்லாத்தையும் அபகரிச்சுடுவேன்னு மிரட்டினார். அப்போது அவன் உங்க ஆசை கனவு-தங்கையோட எதிர்காலத்தைத்தான் நினைத்தான். பணத்தை திருப்பித் தரத் தீர்மானம் பண்ணி வழி தேடினப்போ ஒரே ஒரு மார்க்கம்தான் தெரிஞ்சுது.

    ``அது துபாயிலிருந்து குமரேசனின் அண்ணன், கோபிகிட்ட கொடுத்தனுப்பியிருந்த தங்க பிஸ்கட்டுகள்! லட்சங்கள் பெறும் அதைக் குமரேசன்கிட்ட உடனே சேர்க்காம அவசரத்துக்கு அதை காசிநாதன்கிட்ட கொடுத்து சரி பண்ணினான், குமரேசனுக்கு துரோகம் பண்ணினாலும் கூட, உங்களோடா ஆசை நிறைவேறணும் துபாய் போய் குமரேசனுக்குக் கொஞ்சம்கொஞ்சமா பணம் அனுப்பிடலாம்னு நினைச்சான்.

     ``...............................

   ``ஆனா, அதுக்குள்ளே குமரேசன் வந்து அவசரப்படுத்தவே, அந்தப் பங்களா வெளியே எங்கேயும் போகலே, தங்கையோட கணவனுக்குத்தானே போகுதுன்னு அவனுக்குக் கொடுக்க சம்மதிச்சான்.

     ``................................

    ``இதெல்லாம் உங்களுக்குத் தெரிஞ்சா வருத்தப்படுவீங்க. ஆசையாய் கட்டின பங்களாவையும் வேணாம்னு ஒதுக்கிடுவீங்க. பெத்தவங்களோட ஆசையை எப்படியாவது நிறைவேத்தணும்னுதான் எல்லாத்தையும் மறைச்சு வச்சான்.

     ``.............................

    ``ஆனா, அந்த பங்களாவையே காசிநாதன் அழிக்க வரும்போது அவனால் பார்த்துகிட்டு எப்படி சும்மா இருக்க முடியும்? தலையை வெட்டுறதுக்குப் பதில் கையை வெட்டிட்டுப் போயிருக்கான்! எல்லாத்துக்கும் காரணம் உங்களோட பேராசை! அதை மறந்துட்டு கடைசியில கோபி மேலே பழிபோடுறீங்க.

     மதி ஆதங்கத்துடன் முழங்க, வீட்டினரும் தெருவாசிகளும் விக்கித்து நின்றிருந்தனர்.

                               (24)

    காவல் நிலையம்.

   `என்னதான் நல்லதை நினைத்து நல்லதையே செய்ய முயன்றாலும். கடைசியில் கெட்டபெயரும் கெட்டதுமாகவே நிகழ்கிறதே என்கிற மனவருத்தத்துடன் கோபி, கைதி அறைக் கம்பிக்குள் அடங்கியிருந்தான்.

     எப்போதும் பிறருக்காகவே சிந்திக்கும் எனக்குத்தான் யாருமில்லை என்று கலங்கிக்கொண்டிருக்கும்போது-

     ``இதோ நானிருக்கிறேன்என்று சொல்லாமல் சொல்கிற மாதிரி அகல்யா, காரில் வந்து இறங்கினாள், அவளுடன் அவளது அப்பா வாத்தியாரும் வந்தார்.

     கோபி, வியப்புடன் பார்க்க ஆய்வாளரின் அனுமதியோடு அவனிடம் பேசினாள்,

    ``என்ன....அப்படிப் பார்க்கிறீங்க? என் திருமணம் நடக்கலே. அதுக்குக் காரணம் உங்க நண்பர் மதி அவர்தான் எனக்குப் பேசின வரன்கிட்ட உங்களைப் பற்றி எடுத்துச்சொல்லி பின்வாங்க வைச்சுட்டார்! என்னை மன்னிச்சுடுங்க. உங்களைத் தப்பா புரிஞ்சுகிட்டு.... என்று கோபியின் கையைப் பிடித்துக் கொண்டு உருகினாள்.

    மேற்கொண்டு அங்கே இடைஞ்சலாக இருக்க விரும்பாமல், வாத்தியார்,``ஜாமீன் எடுக்க வக்கீலை அழைச்சு வர்றேன் என்று கிளம்பினார்.

    கோபி, அகல்யா இருவர் முகத்திலும் நிறைந்த நிம்மதி பூத்தது.

                          (முடிந்தது)

 

 

 

.

பக்கம்

1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10

11 | 12 | 13 | 4 | 15 | 16 | 17 | 18  19

More Profiles