HOME LAKSHMAN SRUTHI ORCHESTRA MUSIC SHOP MUSIC SCHOOL REHEARSAL HALL SERVICES RENTALS EVENT MANAGEMENT CHENNAIYIL THIRUVAIYARU
QUICK LINKS   News & Events  |   Music Review  |   Photo gallery   |   Videos  |   Audios  |    Top 10 Songs   |    New Releases  |    Lyrics   |   Fun in Music  |   Logos       
    Tamil Books   |     Specials  |    Partners    |    Upcoming Events   |     Chennaiyil Thiruvaiyaru   |   CT - Food Festival   |     Gallery   | Contact us
PROFILES     Music  |     Cinema     |     Dance     |     Drama     |     Television     |     Radio     |     Variety     |     Mimicrys     |     Kavidhai       

வானத்தை தொட்டவன்

பசு

 

     என்னடா ராஜா... நீ தயார் தானே! என்று அதன் அடிவயிற்றுக்குக் கீழ் தட்ட, அது ஜிவ்வென உடலை முறுக்கிற்று. திமிறிக் கொண்டு நின்று தலையை உதறிற்று. ரோஷம்!

     ம். ஒவ்வொன்னா வரட்டும்! என்ன யோசனை....? டாக்டர் ஊசி போட்டுப பலம் பிடிக்காமல் போனாலும் போகலாம். என் ராஜாவிடம் தப்பவே தப்பாது! கொண்டு வாங்கய்யா பசுவை!

     பாலு வியர்த்து விறுவிறுத்து புளியந்தோப்பை அடைந்தபோது ஏறக்குறைய ஊர்ப் பசுவெல்லாம் போய்விட்டிருந்தது. அவனது பசு மட்டும்தான் பாக்கி.

     முண்டாசு கட்டின பக்கத்து வீட்டுக்காரர் பசுவை தா... தா... அப்படிப் போய் நில்லு என்று காளைக்கு முன்னால் நிறுத்தினார். பசு மிரட்சியுடன் நிற்க. இப்படி திரும்புன்னா... என்று அதைப் பிடித்துத் திருப்பினார்.

     காரியக்காரரே... ம்! ஆகட்டும்!

     ராஜா! என்று அவன் காளையின் உடலை நீவிவிட-

     அது பிளிறிக் கொண்டு முன்னேறிற்று. பசுவின் வாலை ஒதுக்கி முகர்ந்து பார்த்தது. பசு மிரண்டு மூத்திரம் போக, அதை ருசித்து பற்களை பலிப்புகளை காட்டிற்று.

     டேய்! என்ன பண்ணச் சொன்னால், நீ என்ன பண்ணிகிட்டிருக்காய்! காரியக்காரன் தன் சட்டையால் விசிற அது செயல்பட ஆரம்பித்தது.

     அந்தப் பாரம் தாங்காமலோ என்னவோ பசு துள்ளி, ம்மா! என்று அலறிற்று. அது அசையாமல் பக்கத்து வீட்டுப பெரியவர் அழுத்தி பிடித்திருந்தார். இரண்டு பக்கமும் பலகை கட்டி அதனைக் கட்டியிருந்தார்கள்.

     பசு அலறவும், பாலு அங்கு போய்ச் சேரவும்  சரியாயிருந்தது. அங்கே என்ன நடக்கிறதென்று அவனுக்கு எதுவும் விளங்கவில்லை. ஏன் என் தாயை இப்படிக் கட்டிப் போட்டிருககிறார்கள்? காளை என்ன செய்கிறது? அவனுக்குப் பசுவை நினைக்க நினைக்கப் பாவமாயிருநதது.

     அதுக்கே நான்கைந்து நாட்களாய் உடம்பு சரியில்லை. டாக்டரிடம் ஓட்டிப் போகாமல்... இது என்ன கொடுமை!

     பாலு பக்கத்துவீட்டு நபரின் கையைப் பற்றிக் கொண்டு, மாமா வேணாம்! வேணாம் விட்டிருங்க! என்று கெஞ்சினான்.

     ஏய்... ! போடா தள்ளி! இவன் வேற நேரங்கெட்ட நேரத்தில்!

     இல்லை. நான் விட மாட்டேன்! இது என் தாய்! என் தாயை அலங்கோலப்படுத்த நான் சம்மதிக்கமாட்டேன்!

     அதற்குள் அந்தக் காளைக்கு மூடவுட் ஆகீயிருக்கவேண்டும் மூச்சிறைத்துக கொண்டு பின் வாங்கிற்று.

     சை! இவனைப் பிடிச்ச தூர ஏறிங்க! என்று காரியஸ்தன் கடுப்படித்தான். காளையை ஒரு வழியாய் தயார் பண்ணும்போது...நாசம்!

     ஏய்...பொடியா! மரியாதையாய்ப் போயிரு! என்று அவனைப் பிடித்துத் தள்ள. பாலு சிராய்த்துக கொண்டு விழுந்தான். அதற்குள் ஆட்கள் அவனது கையில் துண்டு கட்டி லாடம் அடிக்கும் மாடு போல அமர்த்தி பிடித்துக கொள்ள காளை திருமபத் தயாராயிற்று.

     அன்று இரவு.

     பாலுவிற்குத் தூக்கமில்லை. கண்களை மூடினால் அந்தக் காளையின் செயல்தான் நிழலடித்தது. பாவிகள்! எல்லோரும் சேர்ந்து என் தாயை...

     அவனால் அந்தக் காட்சியை ஜீரணிக்க முடியவில்லை. சினைப்படணுமாம். அப்போதுதான் அது கன்று போடுமாம்! பால் தருமாம்! என்ன பிதற்றல் இது!

     அது பசு இல்லை என் தாய்!

     தாயைக் கட்டிப் போட்டு... அவலம்! அநாகரிகம்! அநியாயம்! கூடாது அவர்களைச் சும்மா விட்டுவைக்கக் கூடாது! என்ன செய்யலாம்? அவர்களை வெட்டிப் பொலி போட வேண்டும். என்னால் முடியுமா? அவர்களின் முன்னால் நான் எம்மாத்திரம்?

     சட்டென எழுந்தான்.

     பரணிலிருந்து தேங்காய் வெட்டும கொடுவாள் எடுத்தான். என்னால் அவர்களைத்தான் எதுவும் செய்ய முடியாது. ஆனால்....

     பாலு கொடுவாளுடன் புளியந்தோப்பை நோக்கி ஓட ஆரம்பித்தான்.

     புளியங்தோப்பில் அப்போது அமைதி. மர இலைகளுக்கிடையே ஊடுருவி ஒளி நீலம் பூத்திருந்தது.

     அந்தக் காளை இன்னமும் அதே மரத்தடியில் கட்டப்பட்டு, தரையில் கபத்தை நீட்டிப் படுத்திருந்தது. அதற்கு அலுப்பாயிருக்க வேண்டும். என்னதான் தின்று கொழுத்திருநதாலும் ஒரே நாளில் எத்தனை முறைதான் அதனால் செயல்பட முடியுமாம்!.

     எழுக்கூட முடியாமல் அது அடித்துப் போட்ட மாதிரி கிடக்க

     காளை இருந்தால் தானே ஆட்கள் ஏவுவார்கள்...என்று பாலு அதை நெருங்கினான்.

     பசு நான்கு நாட்களாய் ஏன் கத்திற்று. காத்தா எதற்காக அதைக் காளையிடம் அனுப்பினார். காளையை அவர்கள் ஏன் ஏவினார்கள் என்பதை அறியாமல். அறிய விரும்பாமல் தன் தாயை எல்லோரும் சேர்ந்து துன்புறுத்துகிறார்கள் என்கி ஆவேசத்துடன் அந்தப் பொடியன் கொடுவாளை அதன் கழுத்திற்கு நேராய் ஓங்கினான். விபரீதம் அறியாக காளை அப்போதும் மெய் மறந்து தூங்கிக் கொண்டிருந்தது.

 

 

.

பக்கம்

1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |

 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35

More Profiles