HOME LAKSHMAN SRUTHI ORCHESTRA MUSIC SHOP MUSIC SCHOOL REHEARSAL HALL SERVICES RENTALS EVENT MANAGEMENT CHENNAIYIL THIRUVAIYARU
QUICK LINKS   News & Events  |   Music Review  |   Photo gallery   |   Videos  |   Audios  |    Top 10 Songs   |    New Releases  |    Lyrics   |   Fun in Music  |   Logos       
    Tamil Books   |     Specials  |    Partners    |    Upcoming Events   |     Chennaiyil Thiruvaiyaru   |   CT - Food Festival   |     Gallery   | Contact us
PROFILES     Music  |     Cinema     |     Dance     |     Drama     |     Television     |     Radio     |     Variety     |     Mimicrys     |     Kavidhai       

வானத்தை தொட்டவன்

சேவனம்

                 

    மறுநாள் அப்பா- அம்மா வாய் திறப்பார்கள் என்று பார்த்தேன். ஏமாற்றம். இறுக்கமாகவே அமர்ந்திருந்தனர். பதிலுககு மருமகள் மேல் குற்றப்பத்திரிகை தாக்கல் செய்தால் விளக்கமளிக்கலாம். ம்கூம்.

     ஏன் இப்படி நடந்துக்கிறீங்க என்று கேட்கத் துணிச்சல் இல்லை. முன்பொருமுறை கேட்ட போது கோபித்துக் கொண்டு வீட்டை விட்டு போய்விட்டார்கள்.

     ஒரு வாரம் அவஸ்தை. உறுத்தல். பயம். வெறும் வாயை மெல்லும தெருவாசிகளுக்கு நல்ல அவல் கிடைத்தது. செந்தில் மாறிட்டான்- பெண்டாட்டி பேச்சைக் கேட்டுகிட்டு பெத்தவங்கைளை விரட்டிட்டான் அரபு நாட்டுக்குப் போய் சம்பாதிச்சு என்ன பிரயோஜனம் வயசானவங்களின் சாபம் சும்மாவிடுமா என்று காதுபடவே பேசினார்கள்.

     இன்னொரு முறை அதுமாதிரி ஆகிவிடக்கூடாது. என்ன செய்யலாம்?

     வெளியே பிரச்சனை என்றால் குடும்பத்தினரிடம் பகிர்ந்து கொண்டு ஆறுதல் பெறலாம். குடும்பப் பிரச்சனைகளை எகேப் போய்ச் சொல்ல?

     ஆத்மார்த்த நண்பர்கள் தான் இதற்கு மருந்து.

     ஆற்றாங்கரையில் அவர்களைச் சந்தித்த போது. செந்தில்! பேசாம குடும்பத்தை உங்ககூட அழைச்சு போயிருடா! என்றனர்.

     அப்புறம் அப்பா அம்மாவை யார் பாத்துக்கிறதாம்?

     அந்தக் கவலை அவங்களுக்கு இருக்கணும். மருமகளை கொடுமை பண்ணும்  போது தெரியணும். வயசாச்சுங்கிறதுக்காக பரிதாபப்பட முடியாத அளவுக்கு பெரிசுங்களோட டார்ச்சர் தாங்கலேப்பா. உன் மனைவி பாவம். இதுல அவங்களைக் குறை சொல்ல எதுவுமேயில்லை. ஒண்னு அவங்களை நீ கொண்டுப் போகணும். அல்லது வேலையை விட்டுடடு நீ இங்கே வந்திரணும். அப்போதான் பெரிசுங்க அடங்கும்!

     அது நடக்காதுரா. இங்குள்ள வேலையையும் விட்டுட்டு அங்கே போயிருக்கேன். நல்ல உத்யோகம். நல்ல சம்பளம், அதில்லாம் இங்கே வந்து என்ன பண்றதாம்! பிள்ளைகளின் படிப்பு இருக்கு. வீட்டுக்கடன் பாக்கி இருக்கு.

     ஏய்.. செந்தில்! நீ சொல்றதெல்லாம் சரிதான். ஒத்துக்கிறேன். பணம் வாழ்க்கைக்கு முக்கியம்தான். ஆனால் அதுவே வாழ்க்கையாகிடக்கூடாது பணம்தான் பிராதானம்னா எதுக்கு கல்யாணம் பண்ணிக்கணும்? வயசு போச்சுன்னா திரும்ப வராதுடா. இப்போ எல்லாமே வேகமாத் தெரியும்.

     ஒரு காலகட்டத்துல பணம் இருககும். ஆனால் அனுபவிக்க யாரும் இருக்க மாட்டாங்க. அப்போ ரொம்ப பீல் பண்ணுவாய் பார். வேறு யாருக்காக இல்லேன்னாலும பிள்ளைகளுக்காகவாவது நீ அழைச்சுக்கணும். இந்த வயசுல அதுங்க அப்பா அம்மாவோட வாழணும் வளரணும்டா.

     நண்பனின் வார்த்தைகளில் இருந்த நிஜம் என்னைத் தாக்கிற்று. பெரியவர்களின் நலத்தைப் பார்த்தால் குழந்தைகள் வெம்பிப் போவர்.

     அப்போது காலையில் பள்ளிக்குப் போகும்போது மகள், இன்னைக்கு எங்களை ஸ்கூல்ல விடறீங்களாப்பா? என்று கேட்டது ஞாபகத்திற்கு வந்தது.

     நான் எதுக்கு அதான் பஸ் இருக்கே!

     ஒரு நாளைக்குப்பா.. ப்ளீஸ்..

     இல்லை. எனக்கு வேலையிருக்கு. போங்க!

     அப்போ ஸ்கூல் விட்டு அழைக்க வரீங்களா.. ப்ளீஸ்ப்பா.. மத்த பிள்ளைங்களுக்கெல்லாம் அவங்க அப்பா அம்மா அழைக்க வராங்க!

     அது இப்போது ஞாபகத்துக்கு வர பள்ளிக்குச் சென்றான். மணியடித்ததும் புற்றீசலாய்ப் பிள்ளைகள் ஓடிவந்தன. என்னை பார்த்ததும் பிள்ளைகளுக்கு மகிழ்ச்சி. நம்பிக்கையில்லை.

     ரொம்ப தாங்ஸ்ப்ப்! என்று ஓடிவந்து கட்டிக்கொண்டன.

     எதுக்கும்மா?

   அழைக்க வந்ததுக்கு. இத்தனை நாட்களாக நமக்கு யாருமில்லை அனாதை என்கிற எண்ணமிருந்தது. இப்போ அது போயே போச்சு!

     வா ஆட்டோ பிடிப்போம்!

     வேணாம்ப்பா. நடந்து போலாம். பேசிக்கிட்டே போகலாம் என்று ஆளுக்கொரு பக்கம் அவர்கள் பிடித்துக் கொண்டனர். வழியில் கடை தென்பட. ஏதாச்சும் வேணுமா? என்றேன்.

     எனக்குள்ளும் மகிழ்ச்சி. உற்சாகம். என்னவேணும் சொல்லுங்க. சாக்லெட்.? ஐஸ்க்ரீம்..?

     அது கஷ்டம்டா. நான் சம்பாதிச்சாத்தானே நீங்க ஸ்கூல் பஸ்ல போக முடியும்! பெரிய வீடு! நல்ல டிரஸ் நகைகள்!

     பெரிய வீடு நகைகள் எதுவுமே வேணாம்ப்பா. எங்களையும் அழைச்சுக் போயிருங்கப்பா! பிள்ளைகள் கெஞ்சவே என் மனதும் கரைந்து போயிற்று.

     வீட்டு வந்ததும் இனியும் கேட்காமல் இருந்தால் தப்பாகி விடும என்று தோன்றவே. நெஞ்சைக் கல்லாக்கிக் கொண்டு. அப்பா! இது உங்களுக்கே நல்லாருக்கா! என்று ஆவேசப்பட்டேன்! உங்களுக்காகத்தானே நான் குடும்பத்தைப் பிரிச்சு அங்கே மெஸ்ஸில் சாப்பிட்டு கஷ்டப்படறேன்.. அதை ஏன் நீங்க புரிஞ்சுக்க மாட்டேன்கிளீங்க!

     வேணாண்டா. எங்களுக்காக யாரும் எந்தத் தியாகமும பண்ண வேணாம். குடுமபத்தைப் பிரிஞ்சி இருக்க வேணாம். குடும்பத்தை எப்போ வேணாலும நீ அழைச்சுப் போகலாம்!

     அப்புறம் நீங்க...?

     எங்களைப் பத்தி என்ன கவலை...? ஊர் உலகத்துல எத்தனையோ முதியோர் இல்லங்கள்!

     இது நியாயமாப்பா...?

     வீண் பழி போடறதுக்கு அன்பு பாசமில்லாம கரிச்சு கொட்டறதுக்கு அது எவ்வளவோ மேல்!

     இரண்டு மாதங்களுக்குப் பிறது

     குடும்பத்தைக் குவைத்தில் செட்டில் பண்ணியிருந்தேன். சின்ன பிளாட் என்றாலும எல்லா வசதிகளும் இங்கு உண்டு. மனைவி பிள்ளைகளுக்கு சந்தோம்.

     அன்று டூட்டி முடிந்து வீடு திரும்பும் போது மகள் ஓடிவந்து.. அப்பா! இங்கே வந்து பாருங்க --தாத்தா! என்று அலறினாள். குதூகலித்தாள்.

     எங்கேடா.. எங்கே..?

     இதோ டிவியில்..

     அப்போது டிவியில் முதியோர் இல்லத்தில் ஒரு பார்வை என்கிற நிகழ்ச்சி காட்டிக் கொண்டிருந்தார்கள். அதில் பேட்டியாளல் உங்களுக்கு யாருமில்லையா... ஏன் இங்கே வந்தீங்க! என்று கேட்க அப்பா எனக்கு எல்லோரும் இருக்காங்க. அன்பான மகன். அனுசரனையான மருமக. தங்கமானப் பேத்திகள் என்று உருகினார்.

     அப்புறம் ஏன் இங்கே? அவர்கள் கவனிக்கலியா..?

     நல்லாப் பார்த்துகிட்டாங்க. நாங்க வாழ்ந்து முடிச்சவங்க. எங்களைச் சொல்லி மகன் குடும்பத்தை பிரிஞ்சு வாழ்வை அனுபவிக்காம ஒதுக்கறான். எத்தனை சொல்லியும் கேட்கலை. அதனால மருமகளைக் கொடுமை பண்றமாதிரி நடித்து எங்க மேல வெறுப்பு வர வச்சு அவன்  - அவளை அழைசசுக்கவச்சோம். இப்போ அவங்களும் சந்தோஷமாயிருக்காங்க. நாங்களும் இங்கே பத்திரம்!

     அவர் சொல்லிவிட்டுத் தன் கண்களைத் துடைக்க, எங்களின் கண்களும் நனைந்து போயின.

 

 

 

 

.

பக்கம்

1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |

 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35

More Profiles