Home     |      Profile       |      Film List     |       Interview      |       My Debutants     |      Books      |        Photo Gallery

 
இயக்குநர் பாண்டியராஜனின் 'தேடல்'
நான் முதல் முதலாகக் காலடி வைத்த சினிமா கம்பெனி வாசல் தேவர் பிலிம்ஸ். தினம் கோயிலுக்குச் செல்வது போல் தேவர் பிலிம்ஸுக்கு போய், மாரியப்பன் அவர்களையும், தியாகராஜன் அவர்களையும் சந்தித்து வருவதை ஒரு வேலையாகவே வைத்துக் கொண்டேன். ஒருநாள் தேவர் பிலிம்ஸுக்கு வந்த தூயவன் சார் என்னைப் பார்த்து,

''நீ யாருய்யா© உன்னை இங்கே நான் அடிக்கடி பார்க்கறேன்'', என்று கேட்டார். அதற்கு நான் ''அசிஸ்டெண்ட் டைரக்டர் சான்ஸ் கேட்டு தினம் வந்து போயிட்டு இருக்கேன் சார்'' என்று சொன்னேன்.

''இங்க எவ்வளவு நாளா வந்து போயிட்டிருக்கே'' என்று கேட்டார்.

உடனே கையில் வைத்திருந்த டைரியைப் புரட்டிப் பார்த்து, ''118 தடவை வந்திருக்கிறேன்''ன்னு சொன்னேன். ''உன்னுடைய கையெழுத்து நல்லா இருக்குமா©'' என்று கேட்டார். எழுதிக் காட்டினேன். அவருக்குப் பிடித்துப் போய்விட்டது.

''உன்னை என்னுடைய காப்பி ரைட்டராக வச்சுக்கறேன். என் ஆபிஸ்ல வந்து பார்''ன்னு சொல்லிட்டுப் போயிட்டாரு. அவர் சொன்ன மறுநாளே அவருடைய ஆபிஸுக்குப் போனேன். ஆனா தூயவன் சார் வரவில்லை. நானும் விடாம தினம் போனேன். அவர் மூணு மாசம் கழிச்சுத்தான் ஆபீஸுக்கே வந்தார். உடனே சேர்த்துக்கிட்டார். சேர்ந்த உடனே,

''அந்த பிளாஸ்க்கை எடுத்துட்டுப் போய் சூடா இரண்டு காபி வாங்கிட்டு வா'' என்றார்.

''என்ன இது, நம்மளை காப்பி ரைட்டரா சேத்துக்கறதாத்தானே சொன்னாரு. ஆனா, காபி ப்ளாஸ்க்கை தூக்குன்னு சொல்றாரே, அப்படியே ஒரு நிமிஷம் 'ஸ்டன்' ஆகி நின்னுட்டேன்.'' உடனே ஒரு பிளாஷ் பேக்.

நான் எஸ்.எஸ்.எல்.சி படிச்சு முடிச்சவுடனே எங்க அப்பாவோட பெரிய சிபாரிசில் பாரிமுனையில் இருக்கற ஒரு பாப்புலரான எலக்ட்ரானிக் கடையில வேலைக்கு சேர்த்துவிட்டார். முதல் நாள் வேலைக்குக் கிளம்பறப்ப இருக்கிற பேண்ட் ஷர்ட்ல நல்லதாப் பார்த்து செலக்ட் பண்ணிப் போட்டுகிட்டுப் புறப்பட்டேன்.

போகும்போதே மேலே மின்விசிறி, கீழே சேர் டேபிள். மணி அடிச்சா ஆபீஸ் பையன் வருவான். பைல் எடுத்துக் கொடுப்பான். டீ காபி வாங்கிட்டு வந்து கொடுப்பான் என்று பல மாதிரியா கற்பனை பண்ணிகிட்டே ஆபீஸுக்குள்ள நுழைஞ்சேன். நேரா முதலாளியைப் பார்த்தேன்.

''உன் பேருதான் பாண்டியனா©''

''ஆமாம் சார்.''

''நீ வர்ற வழியில தெருமுனையில ஒரு டீ கடை இருக்கு பார்த்தியா©''

''பார்த்தேன் சார்''.

''அந்த கடையிலதான் டீ காபி வாங்கிட்டு வரணும். பெல் அடிச்சா உடனே வந்து அட்டன் பண்ணணும், ஓ.கே.யா©''

''ஓ..ஓ..கே..சார்.''

அன்னிக்கு முழுவதும் எல்லாருக்கும் வேண்டா வெறுப்பாக டீ காபி வாங்கிக் கொடுத்தேன்.

சாயங்காலம் நாலு மணி இருக்கும். முதலாளி ரூம்ல போன் பெல் அடிக்கிற சத்தம் கேட்டுச்சு. அப்ப முதலாளி பக்கத்து ரூம்ல ஒரு கிளார்க்கிட்ட ஏதோ விசாரிச்சுக்கிட்டு இருந்தாரு. உடனே நான் உள்ளே போய் போனை எடுத்தேன். எதிர்முனையில பேசினவங்க,

''அங்கே மகேஸ்வரி இருக்காங்களா©'' - அந்த ஆபிஸ்ல பெண்களே கிடையாது. அதனால,

''அந்த மாதிரி இங்கே யாரும் இல்லைங்க'' என்று போனை வச்சுட்டு ரூமை விட்டு வெளியே வந்தேன். முதலாளி உள்ளே வந்தாரு.

''பாண்டியா யாருக்கு போன் வந்தது©''

''மகேஸ்வரிங்கற பேருக்கு போன் வந்துச்சு. அப்படி யாரும் இங்கே இல்லை, ராங் நம்பர்னு போனை வச்சுட்டேன்.''

''அடே முட்டாள். உனக்கு அறிவு இருக்கா... அந்த போனுக்குத்தானய்யா இவ்வளவு நேரம் வெயிட் பண்ணிகிட்டு இருந்தேன். பிஸினசையே கெடுத்திட்டியே'' என்று கன்னாபின்னான்னு திட்டிவிட்டார். பிறகுதான் தெரிந்தது அவர் பெயர்தான் மகேஸ்வரி என்று.

சேட்டுகள் குடும்பத்தில் ஆணுக்கும் மகேஸ்வரி என்று பெயர் வைப்பார்களாம்.

அன்றோடு அங்கே வேலை செய்யப் பிடிக்காமல் அங்கிருந்து வந்து விட்டேன்.

 தேடல் தொடரும்...

Back To Index

  © 2008 - Lakshman Sruthi. All Rights Reserved                                                                               Feedback | Contact Us | Home